Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

1000 λέξεις


The image “http://www.floheiss.com/agas/uploads/1178721866.unknown.walkingman.gif” cannot be displayed, because it contains errors. 


Σε εποχή ισχνών αγελάδων, και μη βρίσκοντας έμπνευση για ένα post της προκοπής, είπα να παίξω λίγο με κάποιες παλιές φωτογραφίες και σκιτσάκια που είχα ανεβάσει παλιά και χάθηκαν, μετά ξαναβρέθηκαν,  και πριν τα αφήσω στην τύχη τους κάνοντας delete, ξεχνώντας τι παπαριές ανέβαζα.



                                                                             Επί σκοπόν




Μια φωτογραφία δεν είναι 1000 λέξεις και κάποια συναισθήματα τα οποία και φορές αλλάζουν λίγο με τον χρόνο, είναι 1000 λέξεις για τον κάθε έναν που την βλέπει,  κάθε φωτογραφία όσο περπατάει γίνεται όλο και περισσότερο φλύαρη.


Το φωτομοντάζ βέβαια είναι το νέο φρούτο της τεχνολογίας.


Ενας ρεπουμπλικάνος θα έσκαγε ένα χαμόγελο που επιτέλους  δικαιώνονται οι προσδοκίες του με αυτή την έμπνευση, ένας δημοκρατικός ίσως να την έβρισκε γελοία, αν ήταν και έγχρωμος ίσως εξοργιζόταν και οι 1000 λέξεις να του ήταν λίγες .





                                                           O Τσε





                                                         Σιέστα





                                            Δυο συντρόφια χωρίς ταμπού

                              ( Ο ηγέτης της Σοβιετικής Ενωσης Μπρέζνιεφ  και ο ο Χόνεκερ της Ανατολικής Γερμανίας)






                                                         Ενστολοι



                       O στόχος στη ματιά φαίνεται, η κίνηση του χεριού πάντως είναι άψογη




                                        Ολοι οι αγώνες χάνονται απο τα αποδυτήρια.




             Ο ωραίος Μπρούμελ του συγκροτήματος, ηρωικά με ένα βαρύ ζεμπέκικο,
πνίγει τον πόνο του για την παρά 3 ψήφους  μη εκλογή του στην πρωθυπουργία της χώρας.
                  Oι  εκσυγχρονιστικές ιδέες  είχαν κερδίσει τις σοσιαλιστικές.




   Πρωτοχρονιάτικος θρίαμβος των εκσυγχρονιστών μπροστά στο μηχανάκι που του βάζεις μια πλαστική κάρτα και σου δίνει ζεστό χρήμα. (λέω τώρα εγώ διάφορες παπαριές , για όσους μπορούν να το κάνουν και σήμερα)



Με τους πολιτικούς δεν βγάζεις άκρη, χρησιμοποιούν  τις φωτογραφίες τους καλύτερα και από το υπόλοιπο μη φωτογραφικό τους έργο.






Ενας ψυχαναλυτής θα ευχόταν πάντα να είχε τέτοιους πελάτες , ένας χορευτής ίσως να θεωρούσε την φιγούρα  εντελώς πασέ , ένας τύπος ίσως την έπαιζε κιόλας με το πασιφανές κάλλος  της μαντάμ.



Εδώ με αυτήν την φωτό ένας χρήστης φτιαγμένος θα κατούραγε τα βρακιά του από τα γέλια, ό ίδιος χρήστης, όταν δεν έχει, θα την έκανε 1000 κομμάτια , ένας έμπορος θα έξινε την κεφάλα του με τα διαφυγόντα κέρδη και ένας πολιτικός θα παραπονιόταν γιατί 1000 λέξεις δεν του φτάνουν για να μας πείσει ότι είναι βαθιά ευαίσθητη η πολιτεία  με την πρέζα.





                              Εδώ η επιστήμη της φωτοανάλυσης σηκώνει τα χέρια ψηλά 

Eντάξει αν η φωτογραφία έχει έναν καλό φωτογράφο, φρέσκο φιλμ,  έναν σκηνοθέτη, κάποιους κομπάρσους και έναν σπόνσορα σίγουρα θα είναι μια καλή φωτογραφία. Για την ψυχή της όμως?
Η ψυχή της φωτογραφίας έχει να κάνει με την ψυχή που την βλέπει και το δάκτυλό της τρέχει το ροδάκι του ποντικιού που τις ξαναζωντανεύει για λίγο ή τις στέλνει στα τάρταρα.




         Υπάρχει άνθρωπος που να μην του αρέσει το χιούμορ ? ηλίθια ερώτηση,
             πάντα θα υπάρχουν κάποιοι χιουμορίστες που θέλουν να ορίζουν την αυθεντικότητα για το χιούμορ τους αδιαπραγμάτευτο, σε αυτούς τους τύπους το γελοίο, για το χιούμορ των άλλων βγαίνει πανεύκολα.  Όποιος  μονοπωλεί την αίσθηση του για αυτό, σκοτώνει ότι χιουμοτιστικό γεννιέται σε μια κοινωνία που όλο και χάνει το χιούμορ της.



                                                Η τρίτη ηλικία κάνει κατάληψη




                                                    Άψογο κοντρόλ !




                                                                                           




                                             Με αυτά το post έχασε την ισορροπία του



Για να παίξω λίγο ακόμα με κάποιες φωτό.



                                                         Άψογη ισορροπία






                                                      Στο κέντρο της πόλης.




                                                              Στο μετρό







                                                              H πάντα




                                               Το μέλλον της πάντας










Αυτήν την βρίσκω καταπληκτική !                                                                                                                                                                        



Kαι αυτή !








Τρόμος





2 σχόλια:

  1. Δύσκολοι καιροί για εμπνεύσεις...
    Αλλά οι... παπαριές σου μ' αρέσουν! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ διαλεχτές οι φωτογραφίες που επέλεξες φίλε.
    Με ή και χωρίς χιούμορ, οπωσδήποτε πάντως αιχμηρές σαν τα ακόντια του σκίτσου της προμετωπίδας του blog.

    ΑπάντησηΔιαγραφή